Deski kompozytowe nie wymagają regularnego olejowania, dobrze znoszą wilgoć i nie mają drzazg. Nawet dobry materiał nie zrekompensuje jednak błędów popełnionych przy wykonywaniu konstrukcji. Ich skutki pojawiają się zwykle po kilku miesiącach, pod wpływem opadów, obciążeń i zmian temperatury. Jak im zapobiec? Wraz ze specjalistami marki Yutra podpowiadamy, jak wykonać taras z desek WPC, który będzie cieszył oko przez lata.
Kompletny system ułatwiający samodzielny montaż
Do wykonania tarasu potrzebne są nie tylko deski. Kompletny system obejmuje:
- legary przeznaczone do wybranego modelu,
- klipsy montażowe lub śruby, elementy startowe i mocowania odporne na korozję,
- listwy maskujące, kątowniki lub zaślepki,
- regulowane wsporniki, jeśli konstrukcja ma zostać podniesiona.
Aby montaż był sprawny, wszystkie elementy powinny należeć do tego samego lub kompatybilnego systemu. Jeśli kompletujesz materiały do wykonania nawierzchni, sprawdź deski tarasowe z kompozytu oraz dopasowane akcesoria dostępne w ofercie Yutra. Wybór desek, legarów i mocowań od jednego dostawcy ułatwia zachowanie wymaganych odstępów oraz wykonanie stabilnej konstrukcji.
Przed zamówieniem materiałów trzeba znać dokładne wymiary tarasu, kierunek układania desek i sposób wykończenia boków. Materiał należy policzyć z zapasem na docinki. Taras z wnękami, stopniami lub nieregularnym obrysem zwykle generuje więcej odpadów niż prosta powierzchnia prostokątna. Dlatego część dostawców (w tym Yutra) oferuje kalkulatory pomagające oszacować liczbę desek, legarów, klipsów i akcesoriów. Wynik warto zestawić z projektem, zwłaszcza przy nietypowym kształcie nawierzchni.
Przygotowanie podłoża przed rozpoczęciem montażu
Podłoże musi być stabilne, równe i dostosowane do ciężaru tarasu. Konstrukcję można wykonać między innymi na płycie betonowej, kostce brukowej, płytach podpierających albo regulowanych wspornikach. Wybór rozwiązania zależy od warunków na działce i docelowej wysokości nawierzchni.
Przed rozpoczęciem prac trzeba ustalić różnicę poziomów między gruntem, tarasem i drzwiami prowadzącymi do domu. Pozwoli to uniknąć problemów z otwieraniem skrzydeł, wykonaniem stopni oraz połączeniem nawierzchni z elewacją.
Podłoże powinno mieć spadek umożliwiający odpływ wody poza konstrukcję. Nie należy uzyskiwać go poprzez przypadkowe pochylanie desek – ile to możliwe, spadek trzeba zaplanować już na warstwie znajdującej się pod legarami.
Ważna jest również wentylacja przestrzeni pod nawierzchnią. Nie wolno zamykać jej szczelnie ze wszystkich stron ani blokować przepływu powietrza ziemią, liśćmi lub elementami wykończeniowymi. Zbyt dokładne zamknięcie przestrzeni może doprowadzić do gromadzenia się wilgoci pod tarasem.
Legary i dylatacje – dlaczego są tak ważne?
Na stabilność desek mają wpływ przede wszystkim legary. Przenoszą one obciążenia i utrzymują równy poziom nawierzchni. Nie istnieje jeden rozstaw właściwy dla wszystkich desek WPC – warto sprawdzić rekomendowaną wartość w karcie produktu lub instrukcji montażu. Dodatkowo w miejscach narażonych na obciążenia legary powinny być ustawione gęściej. Stabilnego podparcia wymagają zwłaszcza zakończenia i miejsca łączenia desek, schody oraz strefy przeznaczone na ciężkie meble lub duże ozdoby i donice. Jest to ważne, ponieważ zbyt duże odległości między podporami mogą prowadzić do uginania się nawierzchni.
Kompozyt zmienia wymiary pod wpływem temperatury. Z tego powodu należy pozostawić dylatacje między końcami desek, przy elewacji oraz innych stałych elementach. Wielkość szczelin zależy od długości materiału, temperatury podczas prac i zaleceń producenta. Brak odpowiednich przerw może doprowadzić do uszkodzenia desek lub elementów stykających się z nimi, np. elewacji.
Kontrola konstrukcji i pielęgnacja gotowego tarasu
Odbiór prac powinien odbyć się przed ustawieniem mebli, skrzyń i ciężkich donic. Podczas kontroli warto:
- przejść po całej nawierzchni i sprawdzić, czy deski się nie uginają;
- ocenić stabilność mocowań oraz wykończenie boków;
- sprawdzić dylatacje przy ścianach i na łączeniach.
Starania o trwały taras nie kończą się jednak w momencie zakończenia montażu. Co prawda kompozyt nie wymaga olejowania ani impregnacji typowej dla drewna, ale potrzebuje regularnego czyszczenia. Liście, piasek i ziemię najlepiej usuwać na bieżąco. Większość zabrudzeń można zmyć wodą z delikatnym detergentem. Tłuste plamy należy usuwać możliwie szybko.
Myjki ciśnieniowej można używać wyłącznie zgodnie z zaleceniami dla danego modelu. Zbyt duże ciśnienie lub mała odległość dyszy mogą uszkodzić powierzchnię. Również szlifowanie zarysowań i stosowanie preparatów renowacyjnych wymaga wcześniejszego sprawdzenia instrukcji producenta. Przed i po zimie warto też dokładnie obejrzeć mocowania, krawędzie i miejsca odprowadzania wody, aby móc możliwie szybko zareagować na ewentualne usterki.
Jak widać, dobrej jakości deska WPC to nie wszystko. Trwałość tarasu zależy dużej mierze od stabilności podłoża, montażu zgodnego z wymaganiami wybranego systemu i odpowiedniej pielęgnacji.
Publikacja sponsorowana
